
Nieuw spel · Run, Wilbur, Run!
In drie dagen van grijze blokken naar de kade
Wilbur mag eindelijk doen waar hij het best in is: wegrennen. Een 3D-renspel door de scheve straatjes van Tiltwick, met de burgemeester op zijn hielen.
Op dinsdag de 10e was dit spel een handvol grijze blokken op een grijze weg. Een grijze Wilbur rende ertussendoor. Het speelde prima. Fernand keek ernaar en zei: "speelt best goed, maar het ziet er nog niet uit." Dat was de beleefde versie.
Daarna ging het hard. Er kwamen geschilderde gevels in, en die vond Fernand "plat en lelijk". Dus kwamen de bloembakken, luiken en luifels uit de muren naar voren. Wilbur maakte hij zelf als 3D-model, daarna de burgemeester, een kist, een hooikar, een kruitvat en een kat. En toen kwam de zin waar je 's nachts wakker van ligt: "maak dit spel een winner."

Burgemeester Plumpton wil je even spreken
Je veegt naar links en rechts om van baan te wisselen, omhoog om te springen, omlaag om te glijden. Bots je één keer, dan struikel je en zit burgemeester Plumpton een paar seconden vlak achter je. Bots je in die tijd nog een keer, dan heeft hij je. Ontsnap je, dan geeft hij het hijgend op en zakt terug.
Het stadje maakt het je niet makkelijk. Kisten, rollende tonnen, een hooikar die ineens jouw kant op komt rollen, een kruitvat met een brandend lontje, waslijnen, duiven, een kat die oversteekt, een bloempot die van een vensterbank valt en een emmer water van driehoog. De bakker, zijn vrouw en een jongen uit het dorp staan ook op straat. Ze zijn vriendelijk. Je moet er toch omheen.

Straat, markt, kade, steeg
De straat is niet één lange rechte lijn. Je rent door wijken: de hoofdstraat, de markt, de kade langs de gracht en een smalle steeg, met bochten en stadspoorten ertussen. Elke wijk heeft zijn eigen narigheid. Op de kade spring je over het water, in de steeg is nergens ruimte voor.
Pak gevleugelde schoenen en je kunt twee keer springen. Een magneet trekt de snoepjes naar je toe, een schild vangt één klap op, en x2 doet wat er staat. Er lopen steeds drie opdrachten, en heb je ze alle drie gehaald, dan gaat je vermenigvuldiger voorgoed omhoog. Elke ren ligt er ook één letter van het woord WILBUR op straat. Vind ze alle zes en je krijgt 100 snoepjes.
"Speelt best goed, maar het ziet er nog niet uit."
En dan wordt het donker
Ren je ver genoeg, dan wordt de lucht oranje, daarna paars, en dan is het nacht. De lantaarns gaan aan en maken kleine plasjes licht op de kasseien. De schaduwen waren uiteindelijk wat Fernand blij maakte: "met schaduwen al veel beter." Na 2500 meter wordt de straat gemener, met hindernissen dichter op elkaar en minder ruimte om een fout goed te maken. Een hoge score moet ergens voor staan.

Je beste score van de week telt mee op de weekranglijst op de homepage, en elke maandag begint een nieuwe ronde. Er is ook muziek: "The Cobblestone Dash" speelt vanaf het begin, een Keltische reel gaat open bij 1000 meter en een achtervolgingspolka bij 2500. Probeer niet mee te neuriën. Dat doe je toch wel, zometeen.
Is het af? Nog niet helemaal. Het winkelraam ontbreekt nog, en er komen meer dorpelingen aan. Maar drie dagen eerder waren dit grijze blokken, dus we nemen het.



